Konstant héich Blutdrock an der Medizin huet verschidden Nimm: Hypertonie, arteriell Hypertonie, Hypertonie. D'Krankheet kann Schied un d'Nieren, d'Häerz, d'Bluttgefässer verursaachen, e Schlaganfall verursaachen, Häerzinfarkt, Blutungen aus engem Magengeschwür an aner schlëmm Konsequenzen. Fir Konditioune geféierlech fir d'Gesondheet ze vermeiden, ass et néideg fristgerecht Moossnamen ze huelen fir d'Krankheet ze vermeiden an d'Risikofaktoren ze kennen, déi d'Wahrscheinlechkeet vun Hypertonie staark erhéijen.
![Blutdrock Liesungen fir Hypertonie](/images/artikelen/70/Blutdrock%20Liesungen%20fir%20Hypertonie.jpg)
Wat ass Hypertonie
Dëst ass eng chronesch Pathologie, déi sech als Resultat vun enger Dysfunktioun vu vaskulärer Reguléierung, Nieren an neurohumoral Mechanismen entwéckelt. Hypertonie (AH) ass e geféierlechen Zoustand vum Kierper, an deem et eng persistent Erhéijung vum Blutdrock (BP) mat Indikatoren iwwer 140/90 mm Hg ass. Art. bei Patienten déi net antihypertensiv Medikamenter huelen.
Hypertonie stellt ongeféier 40% vun all kardiovaskuläre Pathologien aus. Bei Männer geschitt d'Krankheet méi dacks wéi an der weiblech Bevëlkerung. De Risiko fir Pathologie a béid Geschlechter z'entwéckelen erhéicht mam Alter. Prinzipiell gëtt Hypertonie bei Patienten iwwer 40 Joer diagnostizéiert, awer viru kuerzem ass d'Krankheet ëmmer méi an der Adoleszenz a Jugend opgeholl.
GB Etappen
Hypertonie ass eng chronesch Pathologie déi dräi Etappe vun der Entwécklung huet. Bei engem Erwuessenen ass den optimale Blutdrock 120/80 mm Hg. Art. Eng kleng Ofwäichung vun dësen Indikatoren bis 139/89 mm Hg. Art. gehéiert och zur Norm. Méi héich Zuelen an der medizinescher Praxis ginn als pathologesch ugesinn. D'Diagnostik vun "Hypertonie" gëtt mat widderholl Fixatioun vun Indikatoren iwwer 140/90 a verschiddene Konditiounen gemaach.
Hypertonie vun der éischter Etapp zeechent sech duerch eng abrupt Ännerung vum Drock. Dëst weist schonn op e pathologesche Prozess deen am Kierper stattfënnt. D'Krankheet an engem fréie Stadium ass bal ëmmer asymptomatesch. De Patient kuckt net op e puer Unzeeche vun Hypertonie, wat de grousse Prozentsaz vu spéiden Ufroe fir qualifizéiert Hëllef erkläert. Symptomer vun Hypertonie vun der éischter Etapp:
- Blutdrockindikatoren: vun 140/90 bis 159/99 mm Hg. Art. ;
- Kappwéi;
- Duercherneen;
- reduzéiert mental Leeschtung;
- dyspnoe;
- Tachykardie;
- erhéicht Schwellung;
- Flëssegkeet Retention am Kierper;
- Ännerung vun der Quantitéit an der Faarf vum Urin.
Hypertonie vun der zweeter Stuf ass arteriell Hypertonie, déi an enger moderéierter Form geschitt. Op dëser Etapp vun der Entwécklung vun der Krankheet, méi laang Perioden vun erhéicht Blutdrock observéiert wéi am Ufank. Blutdrockindikatoren an der Stuf 2 Hypertonie ginn selten op normal zréck. Den Zoustand vum Patient:
- Blutdrock Indikatoren: vun 160/109 bis 179/109 mm Hg. Art. ;
- Schlofstéierung;
- Unerkennung an der Regioun vum Häerz;
- Häerzversoen;
- gestéiert Erënnerung, Visioun;
- konstante Reizung;
- Schwindel;
- Kaméidi an Oueren;
- schmerzhafte Péng am Réck vum Kapp;
- erweidert Schëffer vun den Aen;
- Gesiicht Haut ass hyperemesch;
- Schwellung vum Gesiicht, Hänn.
Stage III Hypertonie ass eng schwéier Form vun der Krankheet. Et ass charakteriséiert duerch d'Präsenz vun engem Patient mat enger Geschicht vu myokardeschen Infarkt, Schlaganfall an aner schlëmm Pathologien. Hypertonie op dëser Etapp komplett heelen ass an engem ganz rare Fall méiglech, nëmmen wann den héije Blutdrock eng kuerz Zäit dauert oder sekundär ass. Klinik vu schwéieren Hypertonie:
- Blutdrockindikatoren: vun 180/110 mm Hg. Art. a méi héich;
- lénks ventrikulär Hypertrophie;
- Hypertrophie vum interventrikuläre Septum;
- gestéiert Koordinatioun vu Bewegungen;
- Encephalopathie;
- ischämesch oder hemorrhagesch Häerzattacken;
- verschidde Nierenschued;
- persistent visuell Behënnerung;
- länger hypertensiv Krisen;
- Lähmung a Paresis wéinst enger gestéierter zerebralen Zirkulatioun;
- d'Fähegkeet limitéiert onofhängeg ze plënneren, déngen selwer.
Risikofaktoren fir Hypertonie
D’Entwécklung, Progressioun, Komplikatioune vun arteriellen Hypertonie sinn direkt mat der Präsenz vu Risikofaktoren fir dëse pathologesche Prozess verbonnen. Hypertonie ass d'Resultat vun engem komplexen Zesummespill vun internen (endogenen) an externen (exogenen) Ursaachen. D’Entstoe vun der Pathologie gëtt erliichtert duerch erfuerene a kongenitalen Charakteristike vum Kierper, déi seng Resistenz géint negativ extern Konditiounen schwächen.
Risikofaktoren fir d’Entwécklung vun arteriellen Hypertonie ginn no zwee Indikatoren klasséiert: modifizéierbar an onverännerbar. Déi éischt hänkt vun den Entscheedunge vun der Persoun a sengem Liewensstil of. Dës enthalen:
- schlecht Gewunnechten;
- hypodynamia;
- fëmmen;
- Alkoholkonsum;
- Obesitéit an anerer.
Onverännerlech Risikofaktoren fir Hypertonie sinn déi, déi eng Persoun net beaflosse kann: Ierfschaft a Physiologie (Geschlecht, Alter). A ville Fäll ass Hypertonie eng genetesch Krankheet. Wann ee vun de Familljememberen un Hypertonie leiden, ass et wahrscheinlech datt déi nächst Generatioun vun der Krankheet beaflosst gëtt. Wéi fir physiologesch Faktoren, laut Statistiken, mëttelalterlech Männer si méi ufälleg fir d'Krankheet. Dëst ass wéinst der Tatsaach datt de weibleche Kierper Östrogenen produzéiert - Hormonen déi eng Schutzfunktioun ausféieren.
Endogen
Intrinsesch Risikofaktoren fir Hypertonie si Krankheeten oder Konditiounen déi héije Blutdrock verursaachen. Ënnert hinnen:
- Diabetis;
- Atherosklerosis vun de koronare Gefässer vum Häerz;
- erhéicht Bluttviskositéit;
- metabolic Stéierungen;
- Nier Krankheet (Pyelonephritis, Nephritis, Glomerulonephritis);
- erhéicht Konzentratioun vu Natrium oder Kalzium am Blutt;
- Aktioun vun Adrenalin während Stress;
- Dyslipidämie (Verstouss géint Fettmetabolismus);
- erhéicht Harnsäure;
- kardiopsychoneurosis;
- Schwangerschaft;
- menopause.
Associéiert mat Liewensstil an Ëmweltinflëss
Exogene Risikofaktoren fir GB si mam Liewensstil vum Patient verbonnen. D'Zuel vun de erfuerene Ursaachen, déi erfollegräich behandelt kënne ginn, ass bedeitend, awer all Element kann einfach ugepasst ginn wann eng Persoun wëllt. Déi Haaptexogene Risikofaktoren fir Hypertonie:
- Net genuch kierperlech Aktivitéit. Konstant Aarbecht am Büro, Bewegung ausschliesslech op Gefierer, Mangel un Zäit fir de Fitnessstudio ze besichen féiert zu enger Schwächung vun der Atmungsabteilung, Stéierung vun Muskelen a Verschlechterung vun der Durchblutung. All dës Faktoren verursaachen eng Erhéijung vum Blutdrock.
- Onkontrolléiert Salzaufnahme. Natriumchlorid a grousse Quantitéiten verursaacht Duuscht, verzögert d'Ausscheedung vu Flëssegkeet aus dem Kierper. Waasser verursaacht eng Erhéijung vum Volume vum zirkuléierende Blutt, als Resultat ginn myokardial Kontraktioune méi heefeg, wat zu enger Erhéijung vum Blutdrock féiert. D'Norm vum Gebrauch vun Dësch Salz ass net méi wéi 5 g / Dag.
- Magnesium an / oder Kaliummangel. Dës Spuerelementer gi vum Kierper gebraucht fir de gudde Fonctionnement vun de Bluttfäegkeeten an den Häerzmuskel. Mat hirem Mangel besteet e Risiko fir Hypertonie z'entwéckelen.
Diagnostik
Hypertonie gëtt duerch verschidde Methoden festgeluegt - de Blutdrockniveau gëtt e puer Mol mat engem Tonometer an engem Phonendoskop gemooss, d'klinesch Bild vun der Krankheet gëtt studéiert, klinesch, kierperlech an instrumental Studien verschriwwen. Haaptdiagnostik Approche:
- Blutt Chimie. Den Niveau vun héich / niddereg Dicht Lipoproteine a Cholesterin gëtt festgestallt, den Zockerniveau gëtt bestëmmt. Dës Indikatoren si wichteg fir d'Ursaach vum héije Blutdrock ze bestëmmen.
- ECG. Den Elektrokardiogramm ass laang e verlässlechen Assistent bei der Diagnostik vun Hypertonie. ECG weist Ënnerbriechungen an der Aarbecht vum Häerz, bestëmmt d’Präsenz vun Angina pectoris, liwwert Daten iwwer d’Verschiebung vum Häerz vun der elektrescher Achs, iwwer den Zoustand vum Myokardium.
- Ultraschall vum Häerz. D'Haaptgefässer (carotid Arterien), déi zum Gehir féieren, sinn transluzent fir atherosklerotesch Plaques z'entdecken, den Zoustand vun de vaskuläre Maueren an de Risiko vu Schlaganfall ze bewäerten.
- Arteriographie. Röntgenmethod fir d'Studie vun de Maueren vun den Arterien an hir Lumen.
- Dopplerographie. Ultraschalltechnik fir d'Diagnos vum Bluttfluss an de Venen, Arterien, Gefässer.
- Nieren Ultraschall. Hëlleft fir volumetresch Neoplasmen an den Adrenaldrüsen a Läsionen vum Niergewebe z'identifizéieren, wat zu der Optriede vu renoparenchymal Hypertonie féiert.
- Ultraschall vun der Schilddrüs. Hëlleft den Afloss vun der Schilddrüs op d'Entwécklung vun Hypertonie bei engem Patient z'identifizéieren oder ze eliminéieren.
Behandlung
Behandlung fir Hypertonie hänkt vun der Ursaach vun der Krankheet of. Dat éischt wat de Patient muss maachen ass all d'Risiken vun Hypertonie ze eliminéieren. Dann gëtt d'Drogentherapie a Kombinatioun mat Net-Drogenmethoden benotzt: Anhale vun enger Anti-Cholesterin-Diät, kierperlech Aktivitéit, Fëmmen ophalen an Alkoholkonsum. Medizinesch Behandlung gëtt no verschiddene Schemaen duerchgefouert:
- Patienten mat engem nidderegen bis moderéierte Risiko fir Hypertonie z'entwéckelen kréien een Medikament fir hiren Blutdrock ze senken.
- Patienten mat héije Risiko fir kardiovaskulär Pathologien z'entwéckelen ginn zwee oder méi Medikamenter mat enger individueller Dosis verschriwwen.
D'Wiel vun Drogen an Dosen gëtt vum Dokter gemaach, ënner Beuechtung vum Alter vum Patient, Komorbiditéiten a Risikofaktoren. Verschidde Gruppen vun Drogen gi benotzt fir Hypertonie ze behandelen:
- Thiazid Diuretika. Si hemmen d'Absorptioun vu Chloriden a Natrium an den Tubulen vun den Nieren, sou datt se net an de Bluttkrees kommen, mee aus dem Kierper mat Urin ausgeschloss ginn.
- Kalzium Kanal Blocker. Si reduzéieren d'Intake vu Kalzium, als Resultat vun deem d'Belaaschtung op de Myokardium erofgeet, de Blutdrock fällt.
- ACE Inhibitoren. Reduzéieren d'Konzentratioun vum Hormon am Blutt - Angiotensin, wat d'Fäegkeet huet d'Lumen vu Bluttgefässer ze schmuel, wat den Blutdrock erhéicht.
- Angiotensin II Rezeptor Antagonisten. Reduzéieren de Blutdrock an der éischter Etapp vun Hypertonie.
- Beta Blocker. Entspaant de vaskuläre Maueren, wat zu enger verbesserter Blutzirkulatioun féiert, Normaliséierung vum Blutdrock.
- Zentral Alpha-2 Agonisten. Si reduzéieren d'Häerzfrequenz, déi duerch eng Ofsenkung vum Blutdrock manifestéiert gëtt.
- Direkt vasodilators. Entspanen déi glat Muskelen vun den Arteriolen, wat eng Ofsenkung vum Blutdrock provozéiert.
- Renin Inhibitoren. Si droen zur Expansioun vun Arterien bäi, hemmen d'Aktivitéit vum Renin, en Enzym mat engem vasokonstriktive Effekt.